Nu we een kersverse modelmerrie hebben in België, willen we graag eens weten welk verhaal er achter
Lucie-Kate en haar eigenaar schuilt.

Franz is een 40-jarige man, wonende te Melsele.
Hij groeide op tussen de paarden. Zijn vader had een aantal
Dravershengsten. Franz reed zelf ook graag met de sulky in zijn
jeugdjaren. Hij heeft drafrennen gereden in Waregem en Sterrebeek.

Bij het ouder worden werd de tijd schaarser en zo verdween ook de tijd om met paarden bezig te zijn. Maar enkele jaren later begon het weer te kriebelen.
Het was zijn vrouw die ergens een paard zag staan, een 15 jarige dressuurruin. Ze zochten een stalling en kochten het paard om er recreatief mee te rijden.
Maar een paard op stalling is toch niet hetzelfde als thuis op een weide. Franz wil graag zelf bezig zijn met het verzorgen van het paard, dus ze zochten een weide en de ruin kwam naar daar. Omdat alleen maar
alleen is, kwam er een shetlander bij als gezelschap voor de ruin en ook leuk voor de kinderen natuurlijk.
Niet veel later kwam zijn vriend, Benny Sannen, er ook bij. Ook zijn
kinderen konden zo meegenieten van de shetlander.

Maar op wandeling was de taakverdeling niet altijd even leuk: De ene in het zadel en de andere met de shetlander aan de hand. Dus er zou nog een groot paard bij moeten komen, er was immers plaats genoeg op de grote weide.
Franz en zijn vrouw Romy zijn altijd liefhebber geweest van het Friese paard. Dit komt vooral door een herinnering uit zijn 20-ger jaren. Hij heeft toen met Adel op het strand mogen rijden. Hij was tijdens die rit enorm onder de indruk van het karakter van het paard.

Zijn compagnon en tevens beste vriend, Benny zag het ook zitten om mee op zoek te gaan naar een Fries paard. En volgde Franz volledig in zijn gedachtegang. Meer dan 2 jaar lang keken ze in de omstreken, op zoek naar het ideale Friese paard. Maar ze vonden hun goesting niet. Tot op een gegeven moment iemand zei van eens naar een paardenmarkt te gaan in Nederland. Zo gezegd zo gedaan.

Nu, 5 jaar geleden, bezochten ze de paardenmarkt in Heerlen, deze was meteen een van de grootste. Franz zijn doel was duidelijk.
Het moest een Friese merrie met papieren zijn, want hij zou in de
toekomst graag eens een veulentje willen.

Aangekomen om de paardenmarkt te Heerlen vonden ze een 7-jarige merrie die hun aansprak. Gezien hij zonder vervoer was gekomen sprak hij met de verkoper af eerst vervoer te  zoeken en zou nadien de merrie komen ophalen. Na geschuild te hebben voor de regen liet hij zijn
verzoek voor vervoer afroepen. Al snel kwam er reactie. Nu het vervoer geregeld was gingen ze hun merrie ophalen. Maar ze was weg.
De verkoper had ze aan iemand anders verkocht. Toch wel gefrustreerd gingen ze verder de markt af, maar geen enkele Fries kon hun bekoren.
Op aanraden van andere bezoekers bezochten Benny en Franz 2 weken later de paardenmarkt in Lottum. Deze was kleiner, maar zou ook gezellig zijn en er zouden ook wel wat Friezen te vinden zijn. 

Deze keer was de eerste taak vervoer zoeken. Een ezel stoot zich geen 2 keer aan dezelfde steen. Aangekomen zagen ze een vrachtwagen uit Aalter en konden zo alvast de rit voor hun eventuele nieuwe aankoop naar huis vastleggen.
Benny en Franz begonnen met rond te kijken.  Na enkele paarden te hebben gezien bleef hun voorkeur uitgaan naar de toen 2-jarige Lucie-Kate. De papieren leken wel in orde. Ze lieten haar eens lopen op de straat om te kijken of ze goed kon lopen en geen zichtbare mankementen vertoonde.
Nu enkel nog de prijs bespreken en de koop was een feit.
Toeval of niet, Lucie-Kate bleek ook in Heerlen te koop aangeboden
geweest te zijn. Doch hadden de mannen haar toen niet opgemerkt.

Thuis gekomen met de merrie wou Franz goed mee zijn met alles wat de Fries aanging en maakte zich lid bij het BSFP.

De 2-jarige Lucie-Kate was geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ze kwam rechtsreeks van de weide en was dus niet veel gewend. Zelfs de schrikdraad was wennen voor haar.


Franz ging veel met haar wandelen op straat aan de hand. Zo groeide het vertrouwen. Toen de tijd rijp was om haar op te leren, wou hij dat door ervaren mensen laten doen.
Via et Ledenblad nam hij contact op met Jenny Veenstra. Maar Jenny had het te druk en verwees hem door naar Erwin Spliethof.
Vooraleer Erwin zomaar ja zei wou hij eerst eens komen kijken naar
Lucie-Kate. Erwin vroeg ter plekke of ze naast het rijklaar maken, ook geïnteresseerd zouden zijn om naar de keuring te gaan met haar.
Franz was dit niet echt van plan. Maar gezien er in de toekomst
waarschijnlijk een veulen zou komen, raadde Erwin hem toch aan om de merrie in het stamboek te krijgen. Nu was ze ‘slechts’ veulenboek’.
Een premie zat er wel niet in zei Erwin, want ze was toch maar wat aan de kleine kant. Maar het stamboek zou ze wel moeten halen.

Een dikke 2 weken later kreeg Franz telefoon van Erwin met de vraag om eens langs te komen. Er waren geen problemen, maar toch moest hij eens langsgaan. Daar aangekomen kreeg hij te horen dat Erwin op zijn woorden moest terugkomen.

Dit is niet normaal,’ zei Erwin, ‘dit is niet zomaar een
stamboekmerrie, maar dit wordt een kampioen’.
Vol ongeloof keek Franz  naar Lucie-Kate. Hij herkende zijn eigen paard amper terug.

De dag des oordeels kwam eraan: Ternat 2014.
Lucie-Kate werd meteen stermerrie met een 1ste premie,
jeugdkampioen en Belgisch kampioen, ze werd zelfs voorlopig kroon dankzij de behaalde titels die dag.

Enkele weken later werd Franz uitgenodigd door het KFPS om
Lucie-Kate een IBOP te laten lopen in Wergea. Enkel het vervoer moest door hun geregeld worden. De andere kosten werden door de
hengstenhouder (van Sjouke 453) gedragen. In Wergea werd ze onder het zadel en betuigd gereden.
Zelfs de voorzitter van het KFPS kwam hun zeggen dat ze een pareltje in handen hadden.

Na de zeer goed afgelegde proeven werd ze definitief kroon.
Een jaar later stond Lucie-Kate terug in Ternat. Daar moest ze als kroon nogmaals een eerste premie behalen om model te kunnen worden.
Ondertussen was ze drachtig van haar eerste veulen, een Thorben.  Ook in 2015 ging Lucie-Kate met het hele prijzenpakket lopen in Ternat. Alles, behalve best gefokt Belgisch paard, gezien ze in NL gefokt is.
Nadien heeft Lucie-Kate 2 veulens gekregen.


Een Thorben merrieveulen, wat nu bij hun staat. En een Alwin hengstenveulen wat in de opfok staat bij Erwin. Beide kregen reeds een 2de premie.

Caya van het Wase Hof
(Thorben x Sjouke)

Ondertussen is de ambitie van Franz en Benny om met 3
merries te kunnen gaan fokken, zodat er geregeld veulens komen en
ze hun stalnaam kunnen uitbouwen. Franz staat er op om de merries ook paard te laten zijn en ze voldoende rust te geven. Daarom laat hij ze ook eens een jaar leeg staan. Hij wil ze goed verzorgen en in de watten
leggen. Na een jaar leeg te zijn geweest is Lucie-Kate nu drachtig van Bikkel.

In afwachting van wat de nakomelingen van Lucie-Kate zullen doen op keuring, gaan Franz en Benny vaak wandelen met de paarden.
Hij mag bij zijn buurman de rijpistes gebruiken, waar hij ook regelmatig gaat gebruik van maakt.

De taakverdeling is meestal dagelijks hetzelfde.
Benny gaat ’s morgens naar de paarden gezien hij late post heeft op het werk en Franz gaat na de middag en ‘s avonds naar de paarden gezien hij ochtendpost heeft. Samen met deze 2 mannen, helpt ook de vader van Franz nog steeds met de verzorging van de paarden.

In naam van het voltallige bestuur, wens ik Franz, Romy en Benny
nogmaals een dikke proficiat met hun prachtige modelmerrie.  En veel succes in de toekomst met de nakomelingen!